Φάση

Έshει μέρες που θέλω να πππποστάρω κάτι αλλα έν μου έρκεται τίποτε.

Περνώ λλίο φάση λέτλι. Νομίζω ένιξερω τι θέλω. Άρκεψα τζαι συνειδητοποιώ ότι εκόντεψε ο τζαιρός. Εκόντεψε ο τζαιρός να τελιώσει το σχολείο (έχω ακόμα ένα χρόνο). Εκόντεψε ο τζαιρός για τα deadlines των SAT. Εκόντεψε ο τζαιρός να σοβαρευτώ τζαι να αρκέψω να ασχολούμαι με research για πανεπιστήμια, να ετοιμάζω τις αιτήσεις μου.
Ως πέρσι εκαρτερούσα τα πως τζαι πως τούτα ούλλα αλλά τωρά ενιξέρω. Σίουρα είμαι έτοιμη για κάτι το καινούργιο στη ζωή μου, εδώ και καιρό. Αλλά κυρίως τωρά, μετά το τέλος της καλλιτεχνικής του σχολείου μου, η οποία ήταν σημαδιακή όι μόνο επειδή ήταν τέλεια τζαι επεράσαμε πολλά ωραία, αλλα τζαι επειδή ήταν τζαι η τελευταία αρκετών γνωστών μου που εννά αποφοιτήσουν. Έκαμε με να συνειδητοποιήσω ότι του χρόνου εννά 'μαι μια που τζείνους, τζαι εβαρυφάνηκε μου. Του χρόνου εννά εν η τελευταία μου καλλιτεχνική, η τελευταία μου χρονιά. Πολλά mixed feelings.
Έshει πολλά πράματα ακόμα που θα ήθελα να ζήσω στην εφηβική-σχολική μου ζωή τζαι έν έκαμα ακόμα. Ίσως πρέπει να φκω λλίο που το καβούκι μου αλλιώς εννά το μετανιώσω in retrospect.

Ήντα τζαιρούς εφτάσαμεν

Δύσκολο να είσαι έφηβος. Ακόμα πιο δύσκολο όταν είσαι διαφορετικός.

Την σήμερον ημέρα οι έφηβοι γυρίζουν συνέχεια μες τα κλαμπ, πίνωντας ποτά ώσπου να λίσει ο εγκέφαλος τους τζαι να μεν θωρούν μπροστά τους, τζαι καπνίζουν 3 πακκέτα τσιάρα την ημέρα.

Οι κορούες βαστούν τσέντες αξίας μοτόρας τζαι τα αγόρια βαστούν, well, μοτόρα. Τα ρούχα τους εν πάντα τελευταίας μόδας τζαι πανάκριβα (θενξ παπάκι!) πράμα που τους κάμνει ούλλους να μοιάζουν identical, τζαι όταν πάσιν μαχαζιά βαστούν 500 ευρώ spending money. Το εβδομαδιαίο τους χαρτζιλίκι κειμένεται στα περίπου 100 ευρώ. Κάμνουν meaningless σεξ που τα 14 τους με τον/την κάθε βλάκα τζαι αν πάθουν κανένα pregnancy scare λαλούν "μα είμαι μιτσία ακόμα!".

Have we lost all our morals? Πού εννά καταντήσει τούτη η κοινωνία (ο θεός να την κάμει κοινωνία) όταν γίνουμε ενήλικες? Λαλούν ότι προοδεύκουμεν τζαι ότι εμείς οι νέοι εννα φέρουμε ένα καλλύττερο μέλλον. Ναι, σιγά. Εννά shέσουμε πάνω μας. Πολλά λίοι που μας ασχολούνται με τα πράματα που γίνουνται στο κόσμο, προβληματίζουνται τζαι προσπαθούν να κάμουν κάτι.

Εγώ πάντα ήμουν rebellious τζαι ποττέ  δεν ήθελα να ντύνομαι σαν τους άλλους, να μιλώ σαν τους άλλους ή να κάμνω τζείνα που κάμνουν οι άλλοι. Γιατί να μαζοποιούμαστε; Γιατί να χάννουμε τον εαυτό μας; Στο κάτω κάτω το μόνο πράμα που έχουμε στο τέλος της ημέρας εν ο εαυτός μας. Why not embrace it τζαι να κάμνουμε τζείνο που μας γουστάρει τζαι όι τι μας επιβάλλει η μάζα; Ο καθένας εν μοναδικός τζαι τούτο κάμνει τον κόσμο τόσο όμορφο! Γιατί να μεν αποδέχεται ο ένας τον άλλο, πόσο μάλλον τον ίδιο του τον εαυτό;

Συνεχίζω να ζώ στο περιθώριο με την ελπίδα πως what goes around comes around τζαι μιάν ημέρα εννά τα έβρουν ούλλα μπροστά τους.

Σας αφήνω με ένα υπέροχο τραγούδι που ταιριάζει με το θέμα.