Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα έτσι σοβαρά τωρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα έτσι σοβαρά τωρά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή 20 Μαΐου 2012
thoughts
Εξεταστική περίοδος τζαι 'γώ κάθουμαι δαμέ τζαι θωρώ μιαν άσπρη σελίδα προσπαθώντας να σκεφτώ τι να γράψω. Αποφάσισα λοιπόν να αρκέψω να γράφω τζαι ότι γίνει.
Πριν λίες μέρες άκουσα ότι εδέραν μιαν κοπελλουα νεαρή, της ηλικίας μας, λόγω του ότι εν γκέι. Περιττό να σας πω ότι ένιωσα χάλια γιατί αν έshει ένα πράμα που μισώ στον κόσμο εν η αδικία. Εσύ άνθρωπε μου που την έδερες, πε μου, σε τί σου έφταιξε; Τι σε κόφτει για τις προσωπικές της σχέσεις; Σαμπώς τζαι εδιέπραξε έγκλημα η γενέκα δηλαδή. Πόσο αχάριστος μπορεί να εν ο κόσμος;
Αποφάσησα ότι θα αρκέψω να κάμνω κάτι για τα πιστεύω μου. Θα πάω στο επόμενο event της Accept τζαι θα προσπαθήσω να βοηθήσω με όποιο τρόπο μπορώ. Όποτε πω κάτι supportive για τους γκέι θωρούν με ζαβά, σάννα τζαι θέλουν να μου πουν ΄μα 'σαι λεσβία;' (που τζαι να είμουν, so what?), τόσο παράξενο φαίνεται στον κόσμο που υπερασπίζουμαι τα δικαιώματα των συνανθρώπων μας, προπάντων τζείνων που επί καθημερινής βάσεως περιθωριοποιούνται που την 'μάζα'. Πάντα ενόμιζα πως επειδή τα πράματα που πιστεύκω εν κοινή λογική, π.χ. εν πρέπει να λαλείς κατζίες για τον άλλον επειδή εννά τον πληγώσεις, πρέπει να αποδεχόμαστε ο ένας τον άλλον έτσι όπως είμαστε, κτλ. Τελικά όμως η λογική τούτη έννεν τόσο κοινή όσο ενόμιζα. Αν δεν σηκωστείς που την καρέκλα σου τζαι να παλέψεις για τα πιστεύω σου τίποτε εν θα γίνει...
Κυριακή 15 Απριλίου 2012
Φιλοσοφίες
Πρόσφατα είχα μια κάπως προσωπική συζήτηση με μια φίλη. Εσυζητήσαμε για της ζωές μας τζαι πόσο γλήορα ούλλα αλλάσσουν μέσα στα εφηβικά χρόνια. Εσυνειδητοποίησα ότι μέσα στα τελευταία 4 περίπου χρόνια αν και εξωτερικά έμεινα ακριβώς η ίδια, είμαι εντελώς διαφορετικό άτομο, αγνώριστη. Εν ξέρω αν οι αλλαγές εν προς το καλλύτερο, θέλω να ελπίζω πως ένει.
Η πιο τεράστια ψυχολογική αλλαγή όμως θα έλεγα ότι έγινε μέσα στον τελευταίο χρόνο. Άρχισα να κάμνω τζείνο που μου έλεε η Πρας εψές... να σταματήσω να ασχολούμαι με άτομα που εν τους αξίζει. Ο σεβασμός εν κάτι που κερδίζεται, όι κάτι που θα έχει κάποιος μόνο τζαι μόνο επειδή εν πιο μεγάλος ή βρισκεται σε μια υψηλότερη θέση που μένα. Επίσης μέσα στην τελευταία χρονιά άρχισα να αποκτώ λίιν αυτοπεποίθηση, καινούρια λέξη για μένα. Πάντα υποβάθμιζα τον εαυτό μου τζαι εφοούμουν to stand up for myself. Προσπαθώ να αλλάξω τούτο το πράμα.
Πεεε έκατσα τζαι φιλοσοφώ ενώ έχω τόσα θκιαβάσματα! Εξετάσεις σε μια εβδομάδα γιούπι!
Η πιο τεράστια ψυχολογική αλλαγή όμως θα έλεγα ότι έγινε μέσα στον τελευταίο χρόνο. Άρχισα να κάμνω τζείνο που μου έλεε η Πρας εψές... να σταματήσω να ασχολούμαι με άτομα που εν τους αξίζει. Ο σεβασμός εν κάτι που κερδίζεται, όι κάτι που θα έχει κάποιος μόνο τζαι μόνο επειδή εν πιο μεγάλος ή βρισκεται σε μια υψηλότερη θέση που μένα. Επίσης μέσα στην τελευταία χρονιά άρχισα να αποκτώ λίιν αυτοπεποίθηση, καινούρια λέξη για μένα. Πάντα υποβάθμιζα τον εαυτό μου τζαι εφοούμουν to stand up for myself. Προσπαθώ να αλλάξω τούτο το πράμα.
Πεεε έκατσα τζαι φιλοσοφώ ενώ έχω τόσα θκιαβάσματα! Εξετάσεις σε μια εβδομάδα γιούπι!
Παρασκευή 13 Απριλίου 2012
CERN
Επήαμε 4 μέρες/3 νύχτες Ελβετία με το σχολείο για να επισκευτούμε το CERN.
Ήταν πολλά ωραία εμπειρία κυρίως επειδή εσυνδίαζε 2 πράματα που μου αρέσκουν πολλά: φυσική τζαι παρέα. Έμαθα πολλά καινούρια πράματα τζαι εκίνησε μου το ενδιαφέρον ακόμα παραπάνω για την φυσική. Θα 'θελα πάρα πολλά μια μέρα να εδούλευκα τζαι ΄γω τζαμαί, η κάπου παρόμοια.
Τζείνο που βρίσκω πιο fascinating που ούλλα πάντως εν το γεγονός ότι ξέρουμε τόσα λλία για το σύμπαν, τζαι ότι υπάρχουν τόσα πράματα εκεί έξω που εν μπορούμε καν να φανταστούμε.
Είμαστε τόσο μικροί. Απίστευτα μικροί. Εν μπορούμε να φανταστούμε πόσο. Ο ανθρώπινος νους εν μπορει καν να φανταστεί το άπειρο, τζαι το σύμπαν εν άπειρο. Δηλαδή εμείς είμαστε ένα τίποτε.
It really makes me think.
Ήταν πολλά ωραία εμπειρία κυρίως επειδή εσυνδίαζε 2 πράματα που μου αρέσκουν πολλά: φυσική τζαι παρέα. Έμαθα πολλά καινούρια πράματα τζαι εκίνησε μου το ενδιαφέρον ακόμα παραπάνω για την φυσική. Θα 'θελα πάρα πολλά μια μέρα να εδούλευκα τζαι ΄γω τζαμαί, η κάπου παρόμοια.
Τζείνο που βρίσκω πιο fascinating που ούλλα πάντως εν το γεγονός ότι ξέρουμε τόσα λλία για το σύμπαν, τζαι ότι υπάρχουν τόσα πράματα εκεί έξω που εν μπορούμε καν να φανταστούμε.
Είμαστε τόσο μικροί. Απίστευτα μικροί. Εν μπορούμε να φανταστούμε πόσο. Ο ανθρώπινος νους εν μπορει καν να φανταστεί το άπειρο, τζαι το σύμπαν εν άπειρο. Δηλαδή εμείς είμαστε ένα τίποτε.
It really makes me think.
Παρασκευή 6 Απριλίου 2012
Πέρσοναλ
Πάντα ήμουν μοναχική. Θυμούμαι τον εαυτό μου που μιτσιά να μεν ένει πολλά κοινωνικός, να στρέφεται συνέχεια στην απομόνωση.
Εξεκίνησα το δημοτικό χωρίς να ξέρω κανένα στο καινούριο μου σχολείο, ενώ οι παραπάνω εγνωρίζουνταν μεταξύ τους επειδή επηαίναν μαζί προδημοτική. Ως αποτέλεσμα, έκαμα αρκετό τζαιρό (κανένα-θκυό χρόνια) να κάμω φίλους, τζαι τα διαλείμματα έκαμνα παρέα με την νοσοκόμα του σχολείου (η Ξιππασμένη περιπαίζει με μέχρι σήμερα!). Έκαμα μια φίλη, εν θυμούμαι πότε, πρέπει να ΄ταν δευτέρα δημοτικού, με την οποία είμαστε ακόμα φίλες αλλά όι στενές. Τέλος πάντων, παρέες έκαμα διάφορες αλλά στο τέλος ένας άνθρωπος έμεινε που, έστω τζαι αν είμαστε αρκετά διαφορετικοί, εν φίλος μου μέχρι σήμερα (8 περίπου χρόνια μετά). Είμαι πολλά τυχερή που τον έχω τζαι επεράσαμε πολλά μαζί. Κάμνω παρέα με ακόμα δύο κορούες, αλλά εν είμαστε στενές τζαι ευρύτερη παρέα για να φκαίνω έξω εν έχω.
Τελευταία κοινωνικοποιούμαι όμως λλίο παραπάνω, τζαι αρέσκει μου. Φυσικά ακόμα αρέσκει μου τζαι η μοναξιά αλλά εν τζαι η παρέα καλή, εν ξέρω πως να το εκφράσω, κάμνει με να νιώθω ωραία.
Νιώθω ότι τα τελευταία χρόνια εν εζούσα την ζωή μου, ίσως ήταν η εφηβεία τζαι οι ορμόνες και λοιπά, αλλά εν επερνούσα ιδιαίτερα καλά. Φέτος νομίζω άρκεψα να γίνουμαι πραγματικά χαρούμενη. Άρκεψα να γνωρίζω τον εαυτό μου, τζαι επιτέλους να μ'αρεσκει τούτος ο άνθρωπος που γνωρίζω. Πάντα εκολλούσα στις ατέλειες μου (τζαι ακόμα κάμνω το σε αρκετά μεγάλο βαθμό) αλλα άρκεψα να κοιτάζω τζαι τα καλά μου, τζαι να είμαι περήφανη για το ποιά είμαι τζαι για τον νουν που κουβαλώ. Ίσως παλία να ήταν σύνδρομο κατωτερώτητας που είχα, η απλά έλλειψη αυτοπεποίθησης. Ό,τι τζαι να ταν άρκεψα να το αλλάσω, one day at a time.
Τωρά γιατί τα γράφω τούτα ούλλα;
Ένιξερω. Απλά ένιωσα την ανάγκη να τα πω. Είπα τα λλίο συγχυσμένα, αλλά έτσι μου εφκήκαν!
Καλό απόγευμα σε όλους :)
Εξεκίνησα το δημοτικό χωρίς να ξέρω κανένα στο καινούριο μου σχολείο, ενώ οι παραπάνω εγνωρίζουνταν μεταξύ τους επειδή επηαίναν μαζί προδημοτική. Ως αποτέλεσμα, έκαμα αρκετό τζαιρό (κανένα-θκυό χρόνια) να κάμω φίλους, τζαι τα διαλείμματα έκαμνα παρέα με την νοσοκόμα του σχολείου (η Ξιππασμένη περιπαίζει με μέχρι σήμερα!). Έκαμα μια φίλη, εν θυμούμαι πότε, πρέπει να ΄ταν δευτέρα δημοτικού, με την οποία είμαστε ακόμα φίλες αλλά όι στενές. Τέλος πάντων, παρέες έκαμα διάφορες αλλά στο τέλος ένας άνθρωπος έμεινε που, έστω τζαι αν είμαστε αρκετά διαφορετικοί, εν φίλος μου μέχρι σήμερα (8 περίπου χρόνια μετά). Είμαι πολλά τυχερή που τον έχω τζαι επεράσαμε πολλά μαζί. Κάμνω παρέα με ακόμα δύο κορούες, αλλά εν είμαστε στενές τζαι ευρύτερη παρέα για να φκαίνω έξω εν έχω.
Τελευταία κοινωνικοποιούμαι όμως λλίο παραπάνω, τζαι αρέσκει μου. Φυσικά ακόμα αρέσκει μου τζαι η μοναξιά αλλά εν τζαι η παρέα καλή, εν ξέρω πως να το εκφράσω, κάμνει με να νιώθω ωραία.
Νιώθω ότι τα τελευταία χρόνια εν εζούσα την ζωή μου, ίσως ήταν η εφηβεία τζαι οι ορμόνες και λοιπά, αλλά εν επερνούσα ιδιαίτερα καλά. Φέτος νομίζω άρκεψα να γίνουμαι πραγματικά χαρούμενη. Άρκεψα να γνωρίζω τον εαυτό μου, τζαι επιτέλους να μ'αρεσκει τούτος ο άνθρωπος που γνωρίζω. Πάντα εκολλούσα στις ατέλειες μου (τζαι ακόμα κάμνω το σε αρκετά μεγάλο βαθμό) αλλα άρκεψα να κοιτάζω τζαι τα καλά μου, τζαι να είμαι περήφανη για το ποιά είμαι τζαι για τον νουν που κουβαλώ. Ίσως παλία να ήταν σύνδρομο κατωτερώτητας που είχα, η απλά έλλειψη αυτοπεποίθησης. Ό,τι τζαι να ταν άρκεψα να το αλλάσω, one day at a time.
Τωρά γιατί τα γράφω τούτα ούλλα;
Ένιξερω. Απλά ένιωσα την ανάγκη να τα πω. Είπα τα λλίο συγχυσμένα, αλλά έτσι μου εφκήκαν!
Καλό απόγευμα σε όλους :)
Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2012
Αγαπημένα
Εκάλεσεν με ο ντήαρ TwistedTool να παίξω και 'γώ σε τούτο το μπλογκοπαιχνίδι. Ιδού λοιπόν και τα δικά μου αγαπημένα:
Αγαπημένη στιγμή: Θα συμφωνήσω με την Πρασ σε τούτο "Οταν ειμαστε σπιτι οι 6 μας τζαι λαλουμεν τσοφτες τζαι γελούμε ουλλοι μαζι γυρω που το τραπέζι της κουζίνας."
Αγαπημένο φαγητό: Δύσκολη ερώτηση, αλλά θα έλεγα λαζάνια.
Αγαπημένο άρωμα: Η μυρωδιά τούτου του λουλουδιού. Ίσως το πιο τέλειο πράμα που εμυρίστηκα έβερ.
Αγαπημένο γλυκό: Οτιδήποτε που έshει shοκολάτα. Αλλά πεθανίσκω τζαι για μηλόπιτα που τον Ζορπά (μη πληρωμένη διαφήμιση).
Αγαπημένο ποτό: Γάλα. Σκέτο. Αλκοολούχο: Kopparberg Strawberry & Lime cider
Αγαπημένο βιβλίο: Elsewhere by Gabrielle Zevin. Το αγαπημένο μου since the 6th grade :)
Αγαπημένη έξοδος: όπου νά 'ναι φτάνει να εν καλή η παρέα.
Αγαπημένο τραγούδι: Έμμ μα τί ερώτηση εν τούτη; Εν πολλά. Αλλά θα έλεγα το Rotten Apple των Alice in Chains.
Αγαπημένη σειρά: It's a tie between Scrubs and Friends. Τζαι ελληνική Της Ελλάδος τα Παιδιά εννοείται.
Αγαπημένη διαδρομή: Η διαδρομή που το σπίτι μου ως το σχολείο τζαι πίσω. Τζείνη η μισή ώρα να πάω τζαι η άλλη μισή να έρτω εν που τα αγαπημένα μου parts of the day.
So, there you have it :)
Αγαπημένη στιγμή: Θα συμφωνήσω με την Πρασ σε τούτο "Οταν ειμαστε σπιτι οι 6 μας τζαι λαλουμεν τσοφτες τζαι γελούμε ουλλοι μαζι γυρω που το τραπέζι της κουζίνας."
Αγαπημένο φαγητό: Δύσκολη ερώτηση, αλλά θα έλεγα λαζάνια.
Αγαπημένο άρωμα: Η μυρωδιά τούτου του λουλουδιού. Ίσως το πιο τέλειο πράμα που εμυρίστηκα έβερ.
Αγαπημένο γλυκό: Οτιδήποτε που έshει shοκολάτα. Αλλά πεθανίσκω τζαι για μηλόπιτα που τον Ζορπά (μη πληρωμένη διαφήμιση).
Αγαπημένο ποτό: Γάλα. Σκέτο. Αλκοολούχο: Kopparberg Strawberry & Lime cider
Αγαπημένο βιβλίο: Elsewhere by Gabrielle Zevin. Το αγαπημένο μου since the 6th grade :)
Αγαπημένη έξοδος: όπου νά 'ναι φτάνει να εν καλή η παρέα.
Αγαπημένο τραγούδι: Έμμ μα τί ερώτηση εν τούτη; Εν πολλά. Αλλά θα έλεγα το Rotten Apple των Alice in Chains.
Αγαπημένη σειρά: It's a tie between Scrubs and Friends. Τζαι ελληνική Της Ελλάδος τα Παιδιά εννοείται.
Αγαπημένη διαδρομή: Η διαδρομή που το σπίτι μου ως το σχολείο τζαι πίσω. Τζείνη η μισή ώρα να πάω τζαι η άλλη μισή να έρτω εν που τα αγαπημένα μου parts of the day.
So, there you have it :)
Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011
Φάση
Έshει μέρες που θέλω να πππποστάρω κάτι αλλα έν μου έρκεται τίποτε.
Περνώ λλίο φάση λέτλι. Νομίζω ένιξερω τι θέλω. Άρκεψα τζαι συνειδητοποιώ ότι εκόντεψε ο τζαιρός. Εκόντεψε ο τζαιρός να τελιώσει το σχολείο (έχω ακόμα ένα χρόνο). Εκόντεψε ο τζαιρός για τα deadlines των SAT. Εκόντεψε ο τζαιρός να σοβαρευτώ τζαι να αρκέψω να ασχολούμαι με research για πανεπιστήμια, να ετοιμάζω τις αιτήσεις μου.
Ως πέρσι εκαρτερούσα τα πως τζαι πως τούτα ούλλα αλλά τωρά ενιξέρω. Σίουρα είμαι έτοιμη για κάτι το καινούργιο στη ζωή μου, εδώ και καιρό. Αλλά κυρίως τωρά, μετά το τέλος της καλλιτεχνικής του σχολείου μου, η οποία ήταν σημαδιακή όι μόνο επειδή ήταν τέλεια τζαι επεράσαμε πολλά ωραία, αλλα τζαι επειδή ήταν τζαι η τελευταία αρκετών γνωστών μου που εννά αποφοιτήσουν. Έκαμε με να συνειδητοποιήσω ότι του χρόνου εννά 'μαι μια που τζείνους, τζαι εβαρυφάνηκε μου. Του χρόνου εννά εν η τελευταία μου καλλιτεχνική, η τελευταία μου χρονιά. Πολλά mixed feelings.
Έshει πολλά πράματα ακόμα που θα ήθελα να ζήσω στην εφηβική-σχολική μου ζωή τζαι έν έκαμα ακόμα. Ίσως πρέπει να φκω λλίο που το καβούκι μου αλλιώς εννά το μετανιώσω in retrospect.
Περνώ λλίο φάση λέτλι. Νομίζω ένιξερω τι θέλω. Άρκεψα τζαι συνειδητοποιώ ότι εκόντεψε ο τζαιρός. Εκόντεψε ο τζαιρός να τελιώσει το σχολείο (έχω ακόμα ένα χρόνο). Εκόντεψε ο τζαιρός για τα deadlines των SAT. Εκόντεψε ο τζαιρός να σοβαρευτώ τζαι να αρκέψω να ασχολούμαι με research για πανεπιστήμια, να ετοιμάζω τις αιτήσεις μου.
Ως πέρσι εκαρτερούσα τα πως τζαι πως τούτα ούλλα αλλά τωρά ενιξέρω. Σίουρα είμαι έτοιμη για κάτι το καινούργιο στη ζωή μου, εδώ και καιρό. Αλλά κυρίως τωρά, μετά το τέλος της καλλιτεχνικής του σχολείου μου, η οποία ήταν σημαδιακή όι μόνο επειδή ήταν τέλεια τζαι επεράσαμε πολλά ωραία, αλλα τζαι επειδή ήταν τζαι η τελευταία αρκετών γνωστών μου που εννά αποφοιτήσουν. Έκαμε με να συνειδητοποιήσω ότι του χρόνου εννά 'μαι μια που τζείνους, τζαι εβαρυφάνηκε μου. Του χρόνου εννά εν η τελευταία μου καλλιτεχνική, η τελευταία μου χρονιά. Πολλά mixed feelings.
Έshει πολλά πράματα ακόμα που θα ήθελα να ζήσω στην εφηβική-σχολική μου ζωή τζαι έν έκαμα ακόμα. Ίσως πρέπει να φκω λλίο που το καβούκι μου αλλιώς εννά το μετανιώσω in retrospect.
Πέμπτη 19 Μαΐου 2011
Φέισμπουκ
Χέι έβριουαν,
Ήθελα να γράψω ένα ποστ σχετικά με το Φέισμπουκ, επειδή τωρά τελευταία θκιαβάζω διάφορα ποστς που λέουν ότι έννε καλό τζαι λοιπά. Εγώ προσωπικά έχω Φατσοβιβλίο. Νάι συμφωνό ότι το Φατσοβιβλίο από βιβλίο έγινε βίβλος της σημερινής κοινωνίας, αλλά εν στο shέρι του κάθε ενός πόσο εννά το αφήκει να επηρεάσει την ζωή του. Αν κάποιος επιλέγει να το κάμει θεόν του, πρόβλημαν του, σίριουσλυ εν λυπηρό. Αλλά εν θεωρώ ότι εν κακό απλά να έshεις. Για μένα εν πάρα πολλά βοηθητικό, ιδιαίτερα με το προσκοπείο. Έχουμε δικό μας γκρουπ στο οποίο κανονίζουμε δράσεις, κάμνουμε events τζαι συγχρονιζούμαστε για το ποιός εννά πάει σε κάθε δράση τζαι έτσι. Ε ναί, κάμνουμε τζαι το χάζι μας με το chat, τες φώτο που κάμνουμε ποστ τζαι τα βίντεο. Τζαι πιστέυκω πως ναι αν δεν τα εκάμναμε τούτα ούλλα το coordination θα ήταν πολλά πιο δύσκολο. Επίσης, it's a great way to keep in touch with people. Έshει ανθρώπους που ξέρω που ζουν εχτός Λευκωσίας ή Κύπρου τζαι επικοινωνούμε. Ιδιαίτερα με την αρφή μου την Πρας (για όσους δεν την γνωρίζουν, shame on you) βλέπουμε η μιά τις φώτο της άλλης και λοιπά.
So please, μεν λαλείται ότι εν κακό. Άμα το χρησιμοποιούν σωστά εν βοηθητικό. Όπως ούλλα τα πράματα στο κάτω κάτω.
Ήθελα να γράψω ένα ποστ σχετικά με το Φέισμπουκ, επειδή τωρά τελευταία θκιαβάζω διάφορα ποστς που λέουν ότι έννε καλό τζαι λοιπά. Εγώ προσωπικά έχω Φατσοβιβλίο. Νάι συμφωνό ότι το Φατσοβιβλίο από βιβλίο έγινε βίβλος της σημερινής κοινωνίας, αλλά εν στο shέρι του κάθε ενός πόσο εννά το αφήκει να επηρεάσει την ζωή του. Αν κάποιος επιλέγει να το κάμει θεόν του, πρόβλημαν του, σίριουσλυ εν λυπηρό. Αλλά εν θεωρώ ότι εν κακό απλά να έshεις. Για μένα εν πάρα πολλά βοηθητικό, ιδιαίτερα με το προσκοπείο. Έχουμε δικό μας γκρουπ στο οποίο κανονίζουμε δράσεις, κάμνουμε events τζαι συγχρονιζούμαστε για το ποιός εννά πάει σε κάθε δράση τζαι έτσι. Ε ναί, κάμνουμε τζαι το χάζι μας με το chat, τες φώτο που κάμνουμε ποστ τζαι τα βίντεο. Τζαι πιστέυκω πως ναι αν δεν τα εκάμναμε τούτα ούλλα το coordination θα ήταν πολλά πιο δύσκολο. Επίσης, it's a great way to keep in touch with people. Έshει ανθρώπους που ξέρω που ζουν εχτός Λευκωσίας ή Κύπρου τζαι επικοινωνούμε. Ιδιαίτερα με την αρφή μου την Πρας (για όσους δεν την γνωρίζουν, shame on you) βλέπουμε η μιά τις φώτο της άλλης και λοιπά.
So please, μεν λαλείται ότι εν κακό. Άμα το χρησιμοποιούν σωστά εν βοηθητικό. Όπως ούλλα τα πράματα στο κάτω κάτω.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)