ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

Ναι φίλες και φίλοι, σας αποκαλύπτω το ΑΠΟΛΥΤΟ τραγούδι του καλοκαιριού, που παίζει σε όλα τα χιπ κλαμπ και μπαρ (που σέβονται τον εαυτό τους). Χωρίς να πολυλογώ λοιπόν, ειδού! Απολαύστε!

Πράματα που (εν) θα πεθυμήσω

(Μιλώ για πράματα τζαι όι ανθρώπους just to clear that up)

Πράματα που θα πεθυμήσω όταν πάω για σπουδές:

1. Γαλατάκι Χαραλαμπίδη. Κάνενα άλλο γαλατάκι σοκολάτας δεν μπορεί να σε αντικαταστήσει.
2. Παγωτά Παπαφιλίππου. Στην Αμερική αμφιβάλλω να έshει παγωτό τριαντάφυλλο.
3. Πισκόττα Morning Coffee. Αλλά ντάξει τούτο μάλλον εννα το ξεπεράσω επειδή εννά έshει άλλα πολλά πιο ωραία.

Πράματα που δεν θα πεθυμήσω όταν πάω για σπουδές:

1. Την έλλειψη πεζοδρομείων στους παραπάνω δρόμους τζαι τα αυτοκίνητα παρκαρισμένα μες την μέση του δρόμου.
2. Την πόρωση με την μάππα.
3. Τις ιστοσελίδες τζαι τα βίντεο "not available in your country".
3. Το γεγονός ότι η πλειοψηφία των ρούχων εν φτιαγμένα για κοκκαλιάρες τζαι εν μου κάμνει τίποτε. Θέλω να πάω Αμερική που το extra small εν μεγάλο μου!

Πράματα που εν τέλεια στο εξωτερικό:

1. Σουπερμαρκετς σε στυλ Target που έχουν που ούλλα, απο φαί σε κουζινικά, σε ηλεκτρονικά, σε ρούχα, ακόμα τζαι φαρμακείο.
2. Έshει παντού πεζοδρόμεια.
3. Εν επιτρέπεται πούποτε το κάπνισμα (όι σαν την Κύπρο που έστω τζαι αν υπάρχει αποτρεπτικός νόμος παντού καπνίζουν.

Τούτα τζαι πολλά άλλα, τούτα μου ήρταν for now.

Τραγουδάκι που ακούω σαν γράφω:

Διάφορα

Χέι φέλλοου μπλόγκερς και μη,
είμαι λίο σικκιρτισμένη σήμερα επειδή επια τα SAT I αποτελέσματα τζαι εν ήταν τζείνο που επερίμενα... έφκαλα 1780/2400.
ΜΙΤ μεν με καρτεράς...
Αλόπως εννά τα ξανακάτσω. Επερίμενα πως θα επήεννα πολλά καλύτερα.
Ένιγουέι, the good news is εννά ανοίξει Gloria Jean's πολλά κοντά που το σπίτι μου.
Αποφάσησα ότι θα φυτέψω λουλούδια στην αυλή μας. Τωρά που είμαι αθκιασερή (ετελιώσαν οι παραπάνω εξετάσεις) θέλω να είμαι productive τζαι να κάμνω κάτι ουσιαστικό με το χρόνο μου, να μεν κάθουμαι ούλλη μέρα. Γενικά θέλω τούτο το καλοτζαίρι να κάμω πολλά πράματα, να μεν μεινίσκω σπίτι συνέχεια όπως πέρσι. I have a good feeling about this summer!

Ένα τραούδι με το οποίο έχω πορωθεί τελευταία:

thoughts

Εξεταστική περίοδος τζαι 'γώ κάθουμαι δαμέ τζαι θωρώ μιαν άσπρη σελίδα προσπαθώντας να σκεφτώ τι να γράψω. Αποφάσισα λοιπόν να αρκέψω να γράφω τζαι ότι γίνει. Πριν λίες μέρες άκουσα ότι εδέραν μιαν κοπελλουα νεαρή, της ηλικίας μας, λόγω του ότι εν γκέι. Περιττό να σας πω ότι ένιωσα χάλια γιατί αν έshει ένα πράμα που μισώ στον κόσμο εν η αδικία. Εσύ άνθρωπε μου που την έδερες, πε μου, σε τί σου έφταιξε; Τι σε κόφτει για τις προσωπικές της σχέσεις; Σαμπώς τζαι εδιέπραξε έγκλημα η γενέκα δηλαδή. Πόσο αχάριστος μπορεί να εν ο κόσμος; Αποφάσησα ότι θα αρκέψω να κάμνω κάτι για τα πιστεύω μου. Θα πάω στο επόμενο event της Accept τζαι θα προσπαθήσω να βοηθήσω με όποιο τρόπο μπορώ. Όποτε πω κάτι supportive για τους γκέι θωρούν με ζαβά, σάννα τζαι θέλουν να μου πουν ΄μα 'σαι λεσβία;' (που τζαι να είμουν, so what?), τόσο παράξενο φαίνεται στον κόσμο που υπερασπίζουμαι τα δικαιώματα των συνανθρώπων μας, προπάντων τζείνων που επί καθημερινής βάσεως περιθωριοποιούνται που την 'μάζα'. Πάντα ενόμιζα πως επειδή τα πράματα που πιστεύκω εν κοινή λογική, π.χ. εν πρέπει να λαλείς κατζίες για τον άλλον επειδή εννά τον πληγώσεις, πρέπει να αποδεχόμαστε ο ένας τον άλλον έτσι όπως είμαστε, κτλ. Τελικά όμως η λογική τούτη έννεν τόσο κοινή όσο ενόμιζα. Αν δεν σηκωστείς που την καρέκλα σου τζαι να παλέψεις για τα πιστεύω σου τίποτε εν θα γίνει...

Σπαστικό συνήθειο

Έχω ένα πρίχτικο συνήθειο που το προσέχω ιδιαίτερα την εξεταστική περίοδο. Άμα θκιαβάζω τζαι σηκωστώ να πάω κάπου για οποιονδήποτε λόγο, πέρνω μαζί μου τζαι την πέννα μου. Όταν εννά πάω πίσω στο θκιάβασμα όμως ξιχάννω να την πιάσω τζαι, ως αποτέλεσμα, χάννω την πέννα μου τζαι γυρέφκω την παντού μες το σπίτι, τζαι γεμώννει ο τόπος πέννες.

According to Carlin, when I get to heaven I'm gonna be given a bunch of my pens back.

Φιλοσοφίες

Πρόσφατα είχα μια κάπως προσωπική συζήτηση με μια φίλη. Εσυζητήσαμε για της ζωές μας τζαι πόσο γλήορα ούλλα αλλάσσουν μέσα στα εφηβικά χρόνια. Εσυνειδητοποίησα ότι μέσα στα τελευταία 4 περίπου χρόνια αν και εξωτερικά έμεινα ακριβώς η ίδια, είμαι εντελώς διαφορετικό άτομο, αγνώριστη. Εν ξέρω αν οι αλλαγές εν προς το καλλύτερο, θέλω να ελπίζω πως ένει.
Η πιο τεράστια ψυχολογική αλλαγή όμως θα έλεγα ότι έγινε μέσα στον τελευταίο χρόνο. Άρχισα να κάμνω τζείνο που μου έλεε η Πρας εψές... να σταματήσω να ασχολούμαι με άτομα που εν τους αξίζει. Ο σεβασμός εν κάτι που κερδίζεται, όι κάτι που θα έχει κάποιος μόνο τζαι μόνο επειδή εν πιο μεγάλος ή βρισκεται σε μια υψηλότερη θέση που μένα. Επίσης μέσα στην τελευταία χρονιά άρχισα να αποκτώ λίιν αυτοπεποίθηση, καινούρια λέξη για μένα. Πάντα υποβάθμιζα τον εαυτό μου τζαι εφοούμουν to stand up for myself. Προσπαθώ να αλλάξω τούτο το πράμα.

Πεεε έκατσα τζαι φιλοσοφώ ενώ έχω τόσα θκιαβάσματα! Εξετάσεις σε μια εβδομάδα γιούπι!

CERN

Επήαμε 4 μέρες/3 νύχτες Ελβετία με το σχολείο για να επισκευτούμε το CERN.
Ήταν πολλά ωραία εμπειρία κυρίως επειδή εσυνδίαζε 2 πράματα που μου αρέσκουν πολλά: φυσική τζαι παρέα. Έμαθα πολλά καινούρια πράματα τζαι εκίνησε μου το ενδιαφέρον ακόμα παραπάνω για την φυσική. Θα 'θελα πάρα πολλά μια μέρα να εδούλευκα τζαι ΄γω τζαμαί, η κάπου παρόμοια.
Τζείνο που βρίσκω πιο fascinating που ούλλα πάντως εν το γεγονός ότι ξέρουμε τόσα λλία για το σύμπαν, τζαι ότι υπάρχουν τόσα πράματα εκεί έξω που εν μπορούμε καν να φανταστούμε.
Είμαστε τόσο μικροί. Απίστευτα μικροί. Εν μπορούμε να φανταστούμε πόσο. Ο ανθρώπινος νους εν μπορει καν να φανταστεί το άπειρο, τζαι το σύμπαν εν άπειρο. Δηλαδή εμείς είμαστε ένα τίποτε.
It really makes me think.