Δευτέρα, 27 Σεπτεμβρίου 2010

Φταίει η κοινωνία οξά εμείς;

Εδώ τζαι λίες μέρες στο σχολείο, κάμνουμε προετοιμασία για την έκθεση μας στα Ελληνικά με θέμα την οικογένεια. Εμιλήσαμε κυρίως για την αξία που έshει η οικογένεια στην ανάπτυξη των παιδιών τζαι για τα προβλήματα που αντιμετώπιζε στο παρελθόν τζαι τωρά. Οι συζητήσεις που εκάμαμεν στην τάξη ιντριγκάραν με πολλά, τζαι μπορώ να πω ήταν πολλά ωραία να ανταλλάσσουμε απόψεις πάνω σε ένα τέθκιο θέμα.
Έκαμεν να σκεφτώ ήντα καλή ανατροφή είχα εγώ τζαι πόσο τυχερή είμαι. Άκουα για συμμαθητές που κάμνουν μέρες να δουν τον ένα γονιό, επειδή ξημεροβραθκιάζεται στην δουλειά. Παιθκιά που συζητούν με τους γονιούς τους μόνο άμα χρειάζουνται βοήθεια με κάτι, ή λεφτά.
Αναφέραμεν αρκετές φορές το ότι η σύγχρονη οικογένεια πάσχει από έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ των μελών της. Ποιός φταίει για τούτο; Η κοινωνία που επιβάλλει στον καθένα να δουλέυκει ώσπου να φκουν τα μμάθκια του για να εξασφαλίσει όσο πιο πολλά λεφτά γίνεται; Για ποιό σκοπό; Να δουλεύκεις τζαι να δουλεύκεις τζαι να δουλεύκεις για τί; Λαλούν σου αύριο εν ξέρεις πότε εννά τα χρειαστείς. Αλλά αξίζει να θυσιάζεις το παρόν σου, το χρόνο που έshεις ΤΩΡΑ για κάτι που έννεν σίουρο; Χάννεις χρόνο που θα μπορούσες να σπαταλήσεις με τα παιθκιά σου, ή κάμνοντας κάτι που σου αρέσκει. Έν λέω πως κάποιος εν πρέπει να δουλεύκει, απλά λέω πως εν νομίζω να αξίζει το αποτέλεσμα του να δουλεύκεις ούλλη μέρα σε σχέση με τις πόσες θυσίες έκαμες για τζίνο.
Γι' αυτό την σήμερον ημέρα τόσοι μιτσιοί θέλουν σημασία. Εν πιάννουν αρκετή σημασία που τους γονείς τους, τζαι γυρέφκουνται που αλλού. Π.χ. οι κορούες που εν τους εδίεννε αρκετή σημασία ο παπάς τους, γυρεύκουν συνέχεια αγάπη που άλλους αρσενικούς, τζαι ποττέ έννεν το είδος αγάπης που εγυρεύκαν τζαι στο τέλος τζίνοι οι αρσενικοί εκμεταλλεύκουνται τες για τις "ανάγκες" τους.
Για όσους εσάς που έshετε οικογένεια, δώστε σημασία στα παιθκιά σας πλις. Μεν τα κάμετε να καταντήσουν σαν τα παιθκιά που θωρώ μες το σχολείο μου, τζαι πραγματικά λυπούμαι τους για την ανατροφή τους.

3 σχόλια:

  1. ma pou exathiken to comment mou?
    ethela na pw:

    twra esy eisai eisai mono 16???
    mashalla sou gia ton wrimo tropo pouz skeutesai!

    Na sou gnwrisw tziai ena polla kalon paidin ths hlikias sou:-p pou tziai tzeinos kamnei me na skeftoumai oti EN ginetai na eisai toson nousimos sta 16.

    http://doukaton.wordpress.com/

    (this should not be mistaken with proksenio:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πράγματι, οι μιτσιοί πλέον ζητούν απεγνωσμένα σημασία, λόγω τούτης της κατάστασης που περιγράφεις. Εκφράζεται και μέσω της δίψας για αναγνώριση ή εφήμερης φήμης μέσω ριάλιτι και ξέρω'γω κουβέντες. Αλλά νομίζω ότι σε ορισμένα σημεία είσαι λλίον άδικη. Δηλαδή, στες παραπάνω περιπτώσεις έννεν επιλογή το να δουλέψεις πιο λλίες ώρες. Στα "χαρτιά", εν επιλογή, ναι. Στη ζωή, όμως, όι. Αν εσύ εν είσαι πρόθυμος να δουλέψεις παραπάνω ώρες, ενώ ο συνάδελφος σου είναι, τότε με την πρώτη "κρίση" θα "αναγκαστούν να σε αφήκουν να φύεις" (όπως αποκαλούν την απόλυση με πιο εκλεπτισμένο τρόπο).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. @postbabylon
    Ξέρω τον Μισιαρό, είμαστε συμμαθητές στο ίδιο σχολείο :)
    Ευχαριστώ για τις καλά σου λόγια :)
    @Defiance
    Έχεις δίκαιο πάνω σε τούτο. Στην Κύπρο επίσης, πολλά που τούντα πράματα μες τες δουλειές εν τζαι με το μέσο. Θενξ για το constructive feedback πάντως, εκτιμώ το.

    ΑπάντησηΔιαγραφή